Torfowiskowy rezerwat z 1979 roku z bagiennymi jeziorkami, rosiczkami i wełniankami, udostępniony szlakiem pieszym.
Rezerwat utworzono w 1979 roku, żeby chronić roślinność torfowiskową typową dla Kotliny Sandomierskiej. Ma kształt kwadratu o powierzchni około 25,5 hektara i obejmuje niewielkie otwarte torfowisko z otaczającym je lasem. Kiedyś wydobywano tu torf; pozostałością są małe bagienne jeziorka, które powoli zarastają karłowatą sosną i brzozą.
Na pływającym ple mszarnym rosną m.in. trzy gatunki rosiczek, żurawina błotna, bagnica torfowa i wełnianki. Żyją tu żaby, traszki i rzekotki, a z ptaków m.in. dzięcioł czarny, bocian czarny i słonka. Na terenie rezerwatu są dwa użytki ekologiczne, co w Polsce zdarza się rzadko.
Rezerwat jest udostępniony do zwiedzania wyznaczonym szlakiem pieszym. Leży około pół kilometra na południe od drogi z Przecławia do Łączek Brzeskich.
Zdjęcia: fot. Kroton, CC BY-SA 4.0; fot. Kroton, CC BY-SA 4.0.
