28 rzeźb plenerowych, głównie z lat 1964-1989, rozsianych po mieście, m.in. „Biegaczki”, „Dedal i Ikar” i „Lot” nawiązujące do sportu i lotnictwa.
Mielec ma 28 rzeźb plenerowych, większość z lat 60. i 70. XX wieku. Stoją na skwerach, w parkach i przy budynkach publicznych; są wśród nich zarówno kompozycje abstrakcyjne, jak i postacie ludzi i ptaków.
Do najbardziej znanych należą „Biegaczki” i „Lot” Henryka Burzca z lat 1964-1966 oraz „Dedal i Ikar” Kazimierza Mierczyńskiego z 1969 roku. Pierwsza stoi przy stadionie miejskim, druga na rondzie Tadeusza Ryczaja, a trzecia przy ulicy Biernackiego. W Parku Oborskich są „Gołąb” Bernarda Lewińskiego, „Spotkanie” Romualda Grodzkiego i „Kantata mielecka” Eweliny Michalskiej. Z 1969 roku pochodzi też „Zdobywcom przestworzy” tej samej autorki, a z lat 1987-1989 m.in. „Pająk” i „Przeplotnia” Grażyny Roman.
Rzeźby nie tworzą jednej trasy; kilka z nich można zobaczyć w Parku Oborskich i w okolicy stadionu przy ulicy Kusocińskiego.
Zdjęcia: fot. Kroton, CC BY-SA 3.0 pl; fot. Kroton, CC BY 3.0; fot. Kroton, CC BY 3.0.
