Późnogotycki kościół z lat 1646-1648 z wieżą z 1674 roku i odsłoniętą barokową polichromią z 1735 roku.
Kościół ufundował ksiądz Wojciech Borowiusz, profesor Akademii Krakowskiej, a wzniesiono go w latach 1646-1648. Wieżę dostawiono w 1674 roku, a w 1735 roku świątynię przebudowano staraniem Pawła Sanguszki. W 1992 roku przeniesiono ją w obecne miejsce, gdzie wcześniej stał inny drewniany kościół, przeniesiony do Poręb Dymarskich.
To jednonawowa budowla zrębowa z wysokim dachem i sześcioboczną sygnaturką, a wieża o konstrukcji słupowo-ramowej ma oszalowane soboty. Najciekawsze jest wnętrze: późnobarokowa polichromia z 1735 roku, około 1900 roku zamalowana i ponownie odsłonięta w latach 1992-1994. Na stropie widnieje Oko Opatrzności z aniołami, na ścianach prezbiterium anioły z girlandami, a obok ambony scena kuszenia przez diabła.
Ołtarze są barokowe z drugiej połowy XVII wieku, a na chórze stoją organy firmy Rieger z 1915 roku. Zachował się też portret fundatora i napis fundacyjny nad wejściem.
Zdjęcia: fot. Bartłomiej Bulicz, CC BY-SA 3.0; fot. Łukasz Niemiec, CC BY-SA 3.0 pl.
